Een dag uit het leven van…

De wekker gaat. Ik sta op en trek mijn stalkleren aan. De hondjes staan in de keuken al kwispelend verwachtingsvol te kijken. Ik geef ze eten en ga naar buiten. De paardjes hinniken en steken hun hoofd uit de stal. Ik besluit ze binnen te laten staan: de paddock is te nat. Ik geef ze hooi en mest de stal uit. Even nieuw baaltje hooi naar binnen en dan stro op de stalvloer.

De alpacaatjes staan ook al klaar: ik geef ze biks en leg nog wat hooi neer voor hen en de schapen. Ik doe de krant bij de buren in de bus en haal die van ons van vandaag uit de brievenbus. Ik zie dat oudste zoon al weer thuis is van zijn nachtdienst. Die is net naar bed gegaan. Dan zet ik  het koffieapparaat aan en ga douchen: klaar voor de nieuwe dag.

Mijn dienst begint om 9 uur, dus ik kan nog net een bakkie koffie drinken met mijn man, die vandaag vrij is.

Tijdens het bakkie koffie met krantje kijk ik naar buiten: ik zie de alpacaatjes en de schapen op het land lekker hooi eten, ons paardje steekt zijn hoofd boven de staldeur uit en het uiltje zit voor zijn nesthok.. genieten…

Ik kijk alvast wat ik deze dag ga doen: 2 visites bij kraamvrouwen en nog een grote to-do lijst afwerken. En dan s ’middags nog een overleg in het ziekenhuis met  kraamcentra, gynaecologen en verloskundigen. Dit om de zorg rond de zwangere zo goed mogelijk te laten verlopen.

Om 9 uur draagt Monique de dienst aan mij over: er is vannacht niemand bevallen dus ze heeft lekker geslapen. Ik kan de dienst dus rustig beginnen.

Ik ga eerst visites rijden: Bij het eerste gezin doet de vader slaperig de deur open: hun dochtertje is nu 9 dagen oud en  is de hele nacht wakker geweest, dus ze hebben niet tot nauwelijks geslapen. Moeder ligt boven in bed, met hun dochtertje naast zich. Wel moe, maar erg blij en gelukkig. Dochtertje is mooi gegroeid. De kraamzorg was gisteren voor het laatst geweest, dus nu mogen vader en moeder het verder zelf doen. En dat gaat zeker lukken. We praten nog even na over de bevalling. Deze was zeker heftig maar dit weerhoudt moeder er niet van om nu al na te denken over een volgend kindje. Ik laat ze met een gerust hart achter.

Bij het tweede gezin doet ook de vader open. Ze hebben vannacht redelijk geslapen. Dat was best spannend want hun zoontje is net ruim 24 uur oud en dit was hun eerste nachtje. Zoontje ligt op moeders buik heerlijk te slapen. Hij drinkt al goed aan de borst een heeft geplast en gepoept. De bevalling was heel snel gegaan en dat overrompelde hun erg. Ze hadden er ook nog niet op gerekend al te gaan bevallen want ze is pas over 2 weken uitgerekend. We praten nog wat na en als ik wegga kan ik alleen maar denken: wat heb ik toch een onwijs leuk beroep!

Hierna rij ik naar de praktijk. Assistente Petra is bezig met het telefonisch spreekuur, en ik ga beginnen met mijn to-do lijst: zwangeren bellen, voorbereiden voor het overleg etc. Ondertussen krijg ik een appje van oudste dochter: die is veilig geland in Manchester waar ze met hun bedrijf kerst zullen vieren. Fijn!

Petra, ik en collega Sophie die spreekuur aan het doen is, drinken even samen een kopje koffie, waarna ik weer verder ga met mijn lijst.

Even later krijg ik een telefoontje van een kraamverzorgster: ze is aan het werk bij een kraamvrouw waarbij de baby net 2½ dag oud is. De borstvoeding is zo goed op gang dat het zoontje heel veel last van krampen heeft en heel veel aan het huilen is. Ik luister naar het verhaal, stel wat vragen en geef advies waarna de kraamverzorgster en daarmee de kraamvrouw, weer gerustgesteld is.

Tussen de middag eten we ook weer met zijn drieën. We praten tijdens de pauze niet alleen maar over het werk. Ook de persoonlijke dingen komen ruimschoots aan bod. Is en blijft altijd leuk.

Ik maak de voorbereiding voor het overleg af en ga daarna naar het ziekenhuis toe.

Om half zes, net als ik de auto in wil stappen bij het ziekenhuis, belt jongste dochter. Ze eet mee vanavond zodat we daarna samen haar scriptie kunnen nakijken op taalfouten, schrijffouten etc. Wanneer ik thuis ben, wil ze weten. Ik ga nu onderweg, dus zij gaat alvast koken. Fijn!

We eten met zijn vieren en na het eten gaan we aan haar scriptie.

Om acht uur belt mijn collega Naomi om de dienst over te nemen. Ik vertel haar wat er in mijn dienst is gebeurd en geef de dienst aan haar over. Ik heb vandaag geen bevalling begeleid maar het was wel een fijne dag.

 

Gemma